2. Boryna

 


„Boryna był pierwszy gospodarz w Lipcach, a i w okolicy niełatwo by mu kto sprostał. Ziemię miał dobrą, lasy swoje, inwentarza pełne obory, a grosza w skrzynce nie brakowało. Jak szedł przez wieś, to mu się kłaniali nisko, a on ledwie głową kiwnął, taką miał w sobie godność i powagę. Bo on wiedział, że on jest głową gromady, że od jego słowa wiele zależy i że on jest tym dębem, co całą rodzinę osłania, choćby go i pioruny biły.”

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

1. Sacrum

Obraz
„Ziemia jest święta, ziemia jest żywicielka, ziemia jest matka nasza wspólna... Kto ziemi nie szanuje, ten i Boga nie kocha, i ludziom nie brat. Bo z ziemiś powstał i w ziemię się obrócisz, a póki żyjesz, ona cię karmi, ona cię odziewa, ona cię piastuje... Ziemia to nie jest tylko ten piach i to błoto, to jest świętość największa, co ją Bóg dał człowiekowi, aby go w pokorze trzymała i do nieba prowadziła.”
Czytaj więcej

6. Jesień

Obraz
  „Jesień szła przez świat cała w złotach i purpurach, rozlewała się po polach mgłami sinymi, co o świtaniu jak wełny miękkie otulały wioskę. Słońce, choć już niższe i bledsze, kładło się na rżyskach smugami miodowymi, a wietrzyk cichy, ledwie wyczuwalny, niesło zapach więdnących liści i dymów z ognisk. Świat cały zdawał się sennym, jakby w modlitwie przed zimowym snem zastygał, pełen barw, co gasły powoli w mroku nadchodzących nocy.”
Czytaj więcej

5. Kuba

Obraz
  „Kuba leżał w stajni, na barłogu, a krew z uciętej nogi sączyła się czarną strużką w słomę. Nikt go nie słyszał, nikt do niego nie zajrzał, bo w chałupie muzyka rżnęła, a goście wesele Boryny świętowali. Umierał cicho, jak to zwierzę znużone, co po ciężkim dniu kładzie się w bruździe i już nie wstaje. Pana Boga tylko prosił w myślach, by mu te grzechy kłusownicze odpuścił, bo on przecie z głodu to robił, nie z przekory.”
Czytaj więcej